بی حس

سلام حرفی ندارم

خدافظ 

خودشیفتگی

سلام . چقدر خوبه اعتماد به سقف کاذب نداشته باشیم اگر خودمونو دست پایین بگیریم بالاتر میریم

من نمیگم شاعر معروف باسوادی ام همه چی تموم

میتونم بهتر باشم تلاش نمیکنم تنبلی میکنم

اما مطمئنم چیزی که الان مینویسم

با نوشته های پنج سال پیش فرق داره

آدم باید کاری رو شروع کنه

و همون اول انتظار نداشته باشه بره ته قله

اونایی که مغرور میشن به دوتا شعر و دونفر بیان لایکشون کنن و گرنه قهر میکنن ضعیفن

نمیتونن در مورد دانش آدمی که نمیشناسی و ندیدی و برخورد نداشتی نظر بدی و قضاوت کنی

من شاعر کار بلد نیستم اما تا اینجا دلسرد نشدم

کسایی که براشون می‌نویسم شاید شاعر نباشن

اما دانش ادبی دارن

من بی ادغام

شرمنده

سلام هنوز وقتی 

یادم میاد

آرکاداش پستای شعرم برا م.م رو دیده و لایک کرده

احساس بدی بهم دست میده

خاطره تلخ بازی با روح و روان

واقعاً تنبیه های اخیر

منو به خودم آورد

چقدر جو زده ام

15سالگی

سلام توی دوران مهدکودک دوستی داشتم که خیلی دوستش داشتم شاید براهمه خاطره انگیز باشه

دوم،سوم راهنمایی دوباره باهم همکلاس بودیم اما اونقدر همه چی عوض شده بود نتونستم بهش نزدیک بشم

بزرگ کردن محبت آدما از همون وقتا شروع شد حواسم نبود شرایطم خاصه خیلی به آدما نزدیک شدم و آزار دیدم

تو دوران مدرسه و دانشگاه این اخلاق از سرم نیوفتاد بعداز 10سال فهمیدم اشتباه کردم

بعداز مریض شدنم و شروع مصرف دارو که همزمان با شروع تجربه آشنایی با فضای مجازی بود و حمله عصبی آخر یکسال پیش اتفاق افتاد کاملاً از اون فضا و آدما جدا شدم

تا چند سال پیش طرز استفاده از اینستا رو نمیدونستم و فعالیت نداشتم اما وقتی تو ایتا با فردی آشنا شدم که منو با سایت ها و فضاهای شعر آشنا کرد فعالیت مجازی ام جدی شد

من تو زندگیم یکی دوبار احساس عمیق عاطفی رو تجربه کردم و هنوز فراموش نکردم

دوستان واقعی  من کسانی  هستن که تو فضای مجازی باهاشون آشنا شدم تجربه هاکسب کردم و در کنارشون آموختم

کسایی که همیشه حال خوبم براشون مهم بوده حواسشون بهم بوده

بچه ها عشق والاترین مفهوم زندگیه برا دهن من بزرگه من سعی کردم اگه کسی به سمتم اومد ومنو آدم حساب کرد ومنو پذیرفت و کنارم موند به سادگی از دست ندم

شاید از نظر شما احساسم خیلی عمیقه ولی هنر اوست

ممنونم از

ماهش

و گیل پیشی

رفیق روزهای مرگ

احترام

سلام من تو چند گروه مذهبی سیاسی عضوم 

از اونجایی که خیلی مذهبی نیستم و ادبیات خاص خودمو دارم 

که به مذاق مذهبی ها خوش نمیاد

همیشه بهم میگن با احترام از بزرگان مملکت و دین حرف بزن

مثلاً من هیچوقت به امام علی تو زبون خودم  نمیگم امام علی

و این برای حزب الهی ها بی احترامی محسوب می شه

درحالی که قصد من بی احترامی نیست ادبیاتم اینطوریه 

اینم بگم که خودشون منو دعوت میکنن

دیشب به گروه طلاب دعوت شدم گفتم طلاب نیستم گفتن گروه عمومیه

اسم  کاربری آرکاداش بود و چون گفتم شیطونم انواع حرفها و قضاوت ها رو کردن

چون نگفتم امام خامنه ای ریپورتم کردن ودیگه برنگشتم

من یاد ندارم دنبال مخ زنی پسر مردم بوده باشم

همیشه مخم رو زدن

حتی آرکاداش 

یه چیزی تو فرهنگ ترکا خیلی دیدم

چشم و دل سیری

چشم پاکی 

دخالت نکردن

مواظب رفتارت بودن

تمام احساس و به موقع خرج کردن

مهربون و بامعرفت

باسواد

آرکاداش یادم داد اینارو

یه وقتایی دعوا سر سربند یافاطمه بود